Przejdź do treści

Giovanni Apartment

Ocena 4,83 na 5 na podstawie 6 recenzji.Faneromeni, Grecja
Cały apartament
Gospodarz: Manolis
4 goście1 sypialnia2 Łóżka1 łazienka
Cały apartament (gospodarzem jest Manolis)
4 goście1 sypialnia2 Łóżka1 łazienka
Cały dom
Apartament będzie tylko dla ciebie.
Giovanni apartment is characterized by its retro aesthetic with old painted tiles, with a fully equipped kitchen – living area, dining table for 4 and it is air-conditioned. From the kitchen, you have access to a private patio & balcony.
The apartment is spacious enough to accommodate easily up to 4 persons. There are 2 single beds in the master bedroom and a cozy couch can be transformed into a comfortable double bed.

Miejsce
The history goes back to the beginning of the past century. The down part of the house, now renovated and made up to two nice family apartments, used to be the storage space and the stable. The upper part, used to be the parental home, is divided in two to create two spacious apartments.

The first apartment is named Giovanni and has as eye-catcher the old tiles with drawings. With his 50 square meters, it is a comfortable apartment, an amicable place to disconnect. You enter the open plan kitchen – living area which includes all you need to cook during your vacation: cooker, oven, coffee machine … In addition, it has a dining table for 4 and it is air-conditioned. From the kitchen, you have access to the private patio, balcony. The bedroom is situated on the same level and has immediate access to the bathroom. The apartment is spacious enough to accommodate up to 4 persons. There are 2 single beds in the master bedroom and the cozy couch can be transformed into a double bed.

Dostęp dla gości
The whole apartment Giovanni is at your disposal.

Inne ważne rzeczy
Both upper part units count with their comfortable exterior area for breakfast or just to enjoy a drink in the evening. Their balcony is really the perfect place to savor nature, to sunbath or to gaze to the stars at night. You will be astonished by the wonderful panoramic view of the village and the mountains. The whole complex is built with thick stone walls from 60 cm. This provides a cool indoor environment.

Numer pozwolenia
MHTE1039K130032822301
Giovanni apartment is characterized by its retro aesthetic with old painted tiles, with a fully equipped kitchen – livin…
Giovanni apartment is characterized by its retro aesthetic with old painted tiles, with a fully equipped kitchen – living area, dining table for 4 and it is air-conditioned. From the kitchen, you have access to a private patio & balcony.
The apartment is spacious enough to accommodate easily up to 4 persons. There are 2 single beds in the master bedroom and a cozy couch can be transformed into a comfortable double bed.

Miejsce
The history goes back to the beginning of the past century. The down part of the house, now renovated and made up to two nice family apartments, used to be the storage space and the stable. The upper part, used to be the parental home, is divided in two to create two spacious apartments.

The first apartment is named Giovanni and has as eye-catcher the old tiles with drawings. With his 50 square meters, it is a comfortable apartment, an amicable place to disconnect. You enter the open plan kitchen – living area which includes all you need to cook during your vacation: cooker, oven, coffee machine … In addition, it has a dining table for 4 and it is air-conditioned. From the kitchen, you have access to the private patio, balcony. The bedroom is situated on the same level and has immediate access to the bathroom. The apartment is spacious enough to accommodate up to 4 persons. There are 2 single beds in the master bedroom and the cozy couch can be transformed into a double bed.

Dostęp dla gości
The whole apartment Giovanni is at your disposal.

Inne ważne rzeczy
Both upper part units count with their comfortable exterior area for breakfast or just to enjoy a drink in the evening. Their balcony is really the perfect place to savor nature, to sunbath or to gaze to the stars at night. You will be astonished by the wonderful panoramic view of the village and the mountains. The whole complex is built with thick stone walls from 60 cm. This provides a cool indoor environment.

Numer pozwolenia
MHTE1039K130032822301
Giovanni apartment is characterized by its retro aesthetic with old painted tiles, with a fully equipped kitchen – living area, dining table for 4 and it is air-conditioned. From the kitchen, you have access to…

Konfiguracja miejsc do spania

Sypialnia 1
2 pojedyncze łóżka

Udogodnienia

Kuchnia
Wi-Fi
Darmowe miejsce parkingowe
Pralka
Klimatyzacja
Żelazko
TV
Ogrzewanie
Niedostępne: Czujnik czadu
Niedostępne: Czujnik dymu

Wybierz daty

Ten gospodarz oferuje zniżkę w wysokości 10%, jeśli przyjedziesz na tydzień, i  15%, jeśli zatrzymasz się na miesiąc.
Zameldowanie
Dodaj datę
Wymeldowanie
Dodaj datę

4,83 z 5 gwiazdek z 6 recenzji
4,83 (6 recenzji)

Czystość
Dokładność
Komunikacja
Lokalizacja
Zameldowanie
Wartość

Lokalizacja

Dokładna lokalizacja zostanie udostępniona po dokonaniu rezerwacji.

Faneromeni, Grecja

The small village of Faneromeni is located in the south part of Crete. It is located in a scenic location, in a verdant valley at the southern foot of Psiloritis mount with altitude of 80 meters. You want miss out on local village cosiness. Mini market (300 m), coffee shops, church gas station are in the village. Bigger supermarket, bank, etc. can be found on 6 kilometres distance in the village of Timbaki or Mires.
The dam of Faneromeni is the gem of the village. The artificial lake covers an area of approximately 1000 acres and has a capacity of 20 million cubic meters. It was constructed in 2005 in order to meet the increased demand for irrigation of the Mesara plain. In those few years of operation, this lake of Faneromeni has become an extremely important wetland, where rare birds and animals nest. A walk in the dam during the spring is a wonderful experience.
The small village of Faneromeni is located in the south part of Crete. It is located in a scenic location, in a verdant valley at the southern foot of Psiloritis mount with altitude of 80 meters. You want miss…

Gospodarzem jest Manolis

Z nami od: maj 2018
  • 6 recenzji
  • 6 recenzji
Ήταν σ' ένα ψυχαναλυτικό συνέδριο στο Παρίσι, όταν στο τελευταίο διάλειμμα της τελευταίας μέρας μόλις είχα σερβιριστεί έναν καφέ, μια κυρία από δίπλα κοιτάζει την ταμπέλα στο πέτο μου και αναφωνεί: Μα είστε από την Κρήτη, έρχομαι τόσα χρόνια κάθε καλοκαίρι και αναρωτιόμουν αν θα συναντούσα ποτέ ένα συνάδελφο! Ήταν Μάϊος, η αργία της Πεντηκοστής που κάθε χρόνο γίνεται το συνέδριο ψυχανάλυσης της γαλλικής γλώσσας. Το καλοκαίρι της ίδιας χρονιάς, Αύγουστο η Ρομπέρτα και ο Τζιοβάνι Λεβί ήρθαν στη Φανερωμένη στο πατρικό μου σπίτι να μας επισκεφθούν. Ενώ η Ρομπέρτα μπήκε μέσα, ο Τζιοβάνι περίμενε στον δρόμο καπνίζοντας ένα πούρο σκεφτικός, και αναρωτιόμουν αν έκανε κάποιες σκέψεις που δεν ήθελε να διακόψει ή περίμενε ευγενικά την πρόσκληση μου. Όταν μας σύστησε η Ρομπέρτα μου είπε ότι ο Τζιοβάνι είναι ένας γνωστός ιστορικός για την δημιουργία μιας νέας αντίληψης της ιστορίας την λεγόμενη Μικροϊστορία. Ένα από τα πιο διάσημα βιβλία του ήταν η “Η ιστορία ενός εξορκιστή στο Πεδαιμόντιο τον 17ο αιώνα”. Μέσα από λεπτομερή μελέτη αρχείων των δήμων, της εκκλησίας, συμβολαιογράφων, κλ.π. ανασυντίθεται η ιστορία ενός ανθρώπου μιας συγκεκριμένης εποχής. Το πρώτο πράγμα που με ρώτησε ο Τζιοβάνι ήταν αν ο πατέρας μου πολέμησε στον δεύτερο παγκόσμιο πόλεμο. Η απάντηση ήταν καταφατική και όταν τον ρώτησα πως οδηγήθηκε να κάμει αυτή την ερώτηση, μου απάντησε από τη διαμόρφωση του σπιτιού και τα πλακάκια που ήταν στο δωμάτιο που είχαμε καθίσει. Πράγματι το σπίτι που είχε χτίσει ο πατέρας μου είχε κάποια ιδιαίτερα χαρακτηριστικά. Ήταν πετρόχτιστο με τοίχους 60 πόντους, είχε μεγάλα παράθυρα και σε δυο δωμάτια είχε πλακάκια με σχέδια. Ο κάτω όροφος ήταν για τα ζώα καθ' ότι ήταν αγρότης αχυρώνας, εργαλεία, προμήθειες του σπιτιού, κρασιά, λάδια κ.λ.π. Η παρατήρηση αυτή μου κίνησε την περιέργεια και θυμήθηκα ότι ο πατέρας μου όπως και όλοι σχεδόν στο χωριό, είχαν μεγαλώσει σε άλλου τύπου σπίτια, που χαρακτήριζαν μια άλλη εποχή. Θυμάμαι μικρός ακόμα το σπίτι της γιαγιάς μου (ο παππούς είχε πεθάνει) όπου έμενε αυτή με τις δύο ανύπαντρες τότε κόρες, τη Δόξα και τη Γεωργία. Είχε μια αυλόπορτα και ένα ψηλό τοίχο και από μέσα μια μικρή αυλή με τον φούρνο για ψωμί και σε έκτακτες περιπτώσεις για φαγητό, και μετά ένα δωμάτιο που ήταν σαν χολ με μια σκάλα που ανέβαινε στο πάνω υπνοδωμάτιο και δίπλα ένα διάδρομο απ’ όπου περνούσαν και τα ζώα για να περάσουν στο βάθος σ' ένα μεγάλο αχυρώνα χωρίς παράθυρα ώστε να είναι προφυλαγμένα από ενδεχόμενη κλοπή. Δίπλα ήταν η κουζίνα με το τζάκι, ένας καναπές ένα τραπέζι στοιχειώδη ράφια, όλα με χωμάτινο δάπεδο και χειροποίητες πόρτες. Τα αγόρια όταν μεγάλωναν, τότε το σχολείο ήταν 4 χρόνια, στα 10 περίπου αναλάμβαναν πλήρεις ευθύνες ως προς την οικονομία του σπιτιού: Όργωναν, έσπερναν, θέριζαν, αλώνιζαν, μάζευαν ελιές δούλευαν στα ελαιουργεία, κήποι, δενδροκομία, κ.λπ. Μόλις μεγάλωναν λίγο μετακόμιζαν σε παρακείμενο συνήθως οίκημα μαζί με τα ζώα για να τα φυλάνε και να τα ταΐζουν την νύχτα, καθ' ότι όταν δούλευαν την ημέρα δεν προλάβαιναν να φάνε. Συνήθως κοιμόντουσαν πάνω σε αχυροστρώματα με μπατανίες σίγουρα όχι και πολύ βολικές, όσο για σεντόνια μάλλον θα ήταν λιγοστά η άγνωστα για την εποχή. Το ίδιο και τα κορίτσια, είχαν ευθύνες από μικρές, όπου εκτός από το φαγητό είχαν και την ευθύνη των μικρών ζώων, κότες, κουνέλια, κήποι, ελιές, θερισμός, αλλά και κέντημα, αργαλειό κ.λπ. Για καιρό αναρωτιόμουν αν τελικά ήταν η εμπειρία του πολέμου και όλη αυτή η διαδρομή που έκαναν τότε για πρώτη φορά και για πολλούς η μοναδική, να φύγουν εκτός Κρήτης που ο πατέρας μου έφτιαξε ένα τόσο μεγάλο και για την εποχή του σύγχρονο σπίτι. Είχε μεγάλα και διακριτά δωμάτια, με χωριστή κουζίνα, κρεβατοκάμαρα, τραπεζαρία και σαλόνι. Ενδεχομένως να ήταν ο πόλεμος και η γνωριμία άλλων τόπων, αλλά σκέφτηκα ότι μάλλον η εμπειρία του σχολείου να ήταν πιο σημαντική. Το (Phone number hidden by Airbnb) που πήγε σχολείο ο πατέρας, ίσως να ήταν η πρώτη γενιά που πήγε σχολείο, μετά την απελευθέρωση της Κρήτης από τους Τούρκους. Για πρώτη φορά μέσω του θεσμού της εκπαίδευσης ένας ‘’ξένος’’ ο δάσκαλος, ανέλαβε και τον εμπιστεύθηκαν οι γονείς, να παιδαγωγήσει τα παιδιά τους σε γνώσεις που ξέφευγαν από την αγροτική καθημερινότητα. Για πρώτη φορά τα νέα παιδιά είχαν άλλα πρότυπα από τους γονείς, διευρύνθηκαν οι επιλογές τους ως προς τις ταυτίσεις, δεν ήταν υποχρεωτικό να εγκλωβιστούν σε μονοσήμαντες σχέσεις εντός οικογενείας ή του σογιού. Έμαθαν αριθμητική, ανάγνωση, γεωγραφία, ιστορία, γραφή και ορθογραφία, κλπ. Απέκτησαν την αίσθηση ενός άλλου κόσμου, είδαν τον τόπο που ζούσαν σαν κομμάτι ενός μεγαλύτερου, αλλά το βασικότερο απέκτησαν και άλλα πρότυπα προς τα οποία μπορούσαν να προσπαθήσουν να μοιάσουν. Ένα μεγάλο μέρος της ζωής του σπιτιού ήταν έξω από το σπίτι. Εκτός από τα χωράφια, η αυλή ήταν μέρος για μαγείρεμα με ξύλα εννοείται ειδικά τους μήνες που έκανε καλό καιρό, σχεδόν 8 μήνες τον χρόνο, αλλά και φαγητού, παρέες, κλπ. Πολύ αργότερα οι φίλοι μου λάτρεψαν την αυλή με το γιασεμί και την τεράστια κληματαριά ειδικά όταν είχε τα σταφύλια, αλλά το βασικότερο την όμορφη σκιά που προστάτευε από ένα έντονο ήλιο το καλοκαίρι. Ένας από τους πρώτους φίλους όταν ήμουν φοιτητής, ήταν ο Μιχέλ (Michel Hallet-Eghayan) χορογράφος από την Λυών, προς τιμήν δε της φιλίας μας έδωσα το όνομα του στο ένα από τα διαμερίσματα. Ο Φρανσουά (Francois Dimech) γλύπτης από το Παρίσι, ένας από τους τελευταίους φίλους μου, είχε πολλές ιδέες ως προς τον χαρακτήρα που τελικά πήρε το σπίτι, και δικαιούται και αυτός να δεί το όνομα του σε ένα από τα διαμερίσματα, σε αυτό που είχε την μεγαλύτερη επιρροή. Προς τιμήν των ευρωπαίων φίλων μου που όλοι λατρεύουν την Ελλάδα και την Κρήτη ειδικότερα, ονόμασα τα 4 διαμερίσματα. Τον Giovanni που εκτίμησε ιδιαίτερα το ευρωπαϊκό κομμάτι του σπιτιού, την σαλοτραπεζαρία με τα ιταλικά πλακάκια, την Roberta, που έμειναν πολλές φορές στο κομμάτι του σπιτιού μένοντας ξάγρυπνη μέχρι αργά, παρατηρώντας τα αστέρια στον ουρανό, τον Michel που τον γνωρίζω από πολύ παλιά και έχει έρθει πάμπολες φορές, γνωρίζοντας και τους κτήτορες του σπιτιού, και τον Francois, μεγάλο φίλο και θαυμαστή του ελληνικού πολιτισμού. Το σπίτι αυτό που χτίστηκε από τον Γεώργιο Στεφανουδάκη για να στεγάσει την οικογένεια που έφτιαξε με την σύζυγο του Μαρία, στο εξής θα έχει νόημα ως ένας χώρος φιλοξενίας που θα προάγει την φιλία και το πλησίασμα των ανθρώπων και των πολιτισμών. I was at a psychoanalytic conference in Paris when, while I was serving myself a cup of coffee at the last break, a lady next to me noticed my name tag and exclaimed: You are from Crete! I travel there every summer for so many years, and I have always wondered, if I will ever meet a colleague from there! It was the Pentecost holiday in May, when the French language psychoanalysis conference takes place every year. In the summer of the same year, on August, Roberta and Giovanni Levi came to Faneromeni village to visit us at my father's home. Roberta walked in immediately, while Giovanni waited on the street, smoking a cigar thoughtfully. I wondered if he was absorbed by thoughts that should not be interrupted, or if he politely waited for my invitation. When Roberta introduced us, she told me that Giovanni is a well-known historian that created a new approach in the field of history, the so-called “Microhistory”. One of his most famous books was “Inheriting Power: The Story of an Exorcist”. The book unravels the story of a man who lived in a specific period through a detailed study of archives retrieved from the Municipality, the church, notaries, etc. The first thing Giovanni asked me was if my father fought in the Second World War. The answer was affirmative, and when I asked him what led him to ask this question, he said it was the layout of the house and the tiles of the room we were resting. Indeed, the house my father built had some unique features. It was stone built, with 60cm thick walls, it had large windows and two of the rooms had patterned tiles. As my father was a farmer, the lower floor was a barn for animals and a storage room for tools, house supplies, wine and oil barrels etc. His observation stirred my curiosity, as I remembered that my father, like almost everyone in the village, had grown up in different type of houses that characterized another era. I still remember my childhood at grandmother's home (my grandfather had died) where she lived with her two daughters, Doxa and Georgia. It had a garden door and a tall wall, and behind it there was a small courtyard with a wood oven, used to bake break or food on special occasions. The house interior consisted of a room that was like a hallway, with a staircase leading to the bedroom upstairs, and a corridor used to transfer the animals to a large barn without windows to protect them from aspiring thieves. Next was the kitchen with the fireplace, a couch, a table, some shelves for the basics. The house had earthen floor and handmade doors. Back then, school education lasted 4 years, and boys took full responsibility for the house economy & chores from the age of 10. They plowed, mowed, threshed; they harvested olives, worked in the olive mill, at the gardens, at the fields, etc. When they were old enough, they moved to an adjacent building, together with the animals, to guard them and feed them at night, as they did not have time to do this during the day. They usually slept on straw mattresses with handmade heavy blankets, which surely was not a very comfortable experience. As for beddings, they were rare to unknown at the time. Girls also had many responsibilities from young age. Apart from cooking and housework, they were responsible for the small animals, such as hens and rabbits; they tended the gardens, helped in olive harvesting and agricultural work and mastered the art of embroidery, the loom etc. For a long time, I wondered if it was the experience of the war and the long journey many Cretans had to do for the first time, which inspired my father to build such a large and modern home. It had large and distinct rooms, separate kitchen, bedroom, dining room and living room. It may have been the war and travelling to other places, but then I thought that the experience of school education might have been more important. In 1926-1930, when my father went to school, he belonged to the first generation that received official school education after the island was liberated from the Turkish occupation. For the first time, through the institution of education, parents trusted a "stranger", the teacher, to teach their children and educate them on subjects that went beyond traditional knowledge based on everyday agricultural routines. For the first time, young children had role models other than their parents, and the opportunity to expand their choices and develop their identities beyond univocal relationships within the family. They learned arithmetic, reading, geography, history, writing, spelling, ect. For the first time, they acquired a different sense of the world and were able to imagine the place they lived as part of a larger one; but more importantly, they developed new standards and role models to strive towards a different future. A large part of everyday life took place outside the house. Apart from work in the fields, the courtyard was a place for cooking with wood fire, especially during the months when the weather was good, almost 8 months a year, but also a place for social and family gatherings for food and company. Many years later, my friends adored the same courtyard, filled with the scent of jasmine and the tangled branches of a huge vine that produced grapes in the summer, and, most importantly, generously provided a refreshing shade that protected us from the bright sun. One of the first friends I made when I was a student was Michel Hallet-Eghayan, a choreographer from Lyon. To honor of our friendship, I gave his name in one of the apartments. Francois Dimech, a sculptor from Paris and one of my last friends, had many ideas about the design and character of the house, so he is also entitled to see his name in one of the apartments, the one he influenced most. All 4 apartments are named in honor of my European friends who love Greece, and Crete in particular. Giovanni, who especially appreciated the “European” side of the house, the living room with the Italian tiles. Roberta, who stayed in the house several times, and liked to stay awake until late to look at the stars in the sky. Michel, whom I’ve known for a very long time and has visited me numerous times, and who also had the chance to meet the homeowners; and Francois, a great friend and admirer of Greek culture. This house, built by George Stephanoudakis to nest the family he created with his wife Maria, will henceforth serve as a place of hospitality that will bring people and cultures together and nurture friendships.
Ήταν σ' ένα ψυχαναλυτικό συνέδριο στο Παρίσι, όταν στο τελευταίο διάλειμμα της τελευταίας μέρας μόλις είχα σερβιριστεί έναν καφέ, μια κυρία από δίπλα κοιτάζει την ταμπέλα στο πέτο…
Współgospodarze
  • Heike
W trakcie pobytu
We are there for you in all situations and we are happy to assist you with all questions you might have.
  • Numer polisy: MHTE1039K130032822301
  • języki: English, Français, Ελληνικά
  • Wskaźnik aktywności: 100%
  • Czas odpowiedzi: w ciągu 1 dnia
Aby chronić swoje płatności, nigdy nie przekazuj środków ani nie komunikuj się poza aplikacją lub stroną Airbnb.

To warto wiedzieć

Regulamin domu
Zameldowanie: Po 15:00
Wymeldowanie: 11:00
Nieodpowiednie dla małych dzieci (do 2. roku życia)
Zakaz palenia
Zakaz przebywania zwierząt
Zakaz organizowania imprez

Sprawdź inne miejsca w Faneromeni i okolicach

Faneromeni – więcej miejsc na pobyt: